top of page
  • Aloor

De window of tolerance

Bijgewerkt op: 5 dec. 2022


Met het model van window of tolerance (Siegel 1999) wordt de mate waarin we stress en spanning kunnen verdragen eenvoudig uitgelegd. Het is normaal dat we in onze autonome arousal schommelen tussen hoge en lage niveaus. Veranderingen in arousal zijn een uiting van ons zenuwstelsel. We kunnen hiermee instinctief beoordelen wanneer we risico lopen of veilig zijn.


Een hoge arousal is nodig voor de nodige alertheid en dynamische activiteiten zoals bij sporten, besprekingen

of op het werk een brainstormsessie houden.


Een lage arousal hebben we juist nodig voor rustige activiteiten zoals ontspannen liggen in je hangmat of ligstoel, luisteren naar zachte muziek of gaan slapen.


Zolang we hiervan kunnen genieten, voelen we ons veilig en zijn we binnen ons window of tolerance (Siegel 1999).


Wanneer we buiten die emotionele spanningsboog komen, schieten we constant uit het venster. Er is dan een hyper- of een hypo arousal.



Als we in een hyper arousal terecht komen gaat ons lichaam vluchten, vechten, bevriezen of iemand om hulp vragen. Zodra dit overlevingsmechanisme niet leidt tot het gewenste resultaat, kan het niveau zodanig zakken naar een hypo wat ervoor zorgt dat we blokkeren, niet meer bewegen en geen geluid maken. Bij langdurig stress of trauma problematiek kan het venster heel smal zijn en wordt het gevoel van onveilig eerder opgeroepen.


Hoe smaller het venster, hoe eerder een trigger binnenkomt.


Wanneer we het gevoel hebben van onveiligheid lopen we het risico om bekritiseerd, afgewezen of zelfs verlaten te worden. Als we dan in zo’n situatie niet weten om met stress om te gaan, kan onze arousal ontregeld raken. Soms is afleiding goed, maar altijd afleiden zorgt juist voor meer klachten. Streven naar een groter window of tolerance is daarom van belang.


Met lichaamsgerichte therapie en coaching wordt geleerd hoe emoties en traumatische herinneringen stap voor stap verdragen en verwerkt kunnen worden. De window of tolerance kan langzaamaan groter worden waardoor er geen overweldigende emoties naar boven komen en niet meer als eng worden ervaren.






Recente blogposts

Alles weergeven

Het belang van het knuffelhormoon

Het knuffelhormoon (oxytocine) dat we zelf aanmaken beïnvloedt onze hersenen en lichaam. Het wordt aangemaakt door de hypothalamus, dit is een kleine klier in de hersenen. De werking van oxytocine Oxy

Als je wilt reageren op mijn posts dien je lid te worden. Door lid te worden ga je automatisch akkoord met de verwerking van je persoonsgegevens.

bottom of page